Pembrolizumab ook werkzaam bij gevorderd mucosaal melanoom en urotheelcarcinoom

Pembrolizumab is een effectief middel bij het gevorderd melanoom en niet-kleincellig longcarcinoom. Recentelijk bleek uit twee presentaties op ECCO 2017 dat deze immuuncheckpointremmer ook aanzienlijke activiteit vertoont bij patiënten met gevorderd mucosaal melanoom en gevorderd urotheelcarcinoom. Bovendien was pembrolizumab bij de blaaskankerpatiënten geassocieerd met een verbeterde overleving en had het een relatief gunstig toxiciteitsprofiel.

Door de recente successen hebben immuuncheckpointremmers als ipilimumab, nivolumab en pembrolizumab zich in een korte tijd ontwikkeld tot belangrijke behandelopties voor een immer groeiend aantal maligniteiten. Zo is PD-1-remmer pembrolizumab momenteel geregistreerd voor de behandeling van het gevorderd melanoom en PD-L1-positieve, gevorderd niet-kleincellig longcarcinoom, en is de verwachting dat het aantal indicaties snel zal toenemen.

Tijdens het recente European Cancer Congress van de European Cancer Organisation (ECCO) bleek uit presentaties van dr. Marcus Butler (Toronto, Canada) en dr. Andrea Necchi (Milaan, Italië) dat pembrolizumab ook bij patiënten met respectievelijk het relatief zeldzame mucosaal melanoom en urotheelcarcinoom geassocieerd is met een significante werkzaamheid en draaglijke toxiciteit.

Butler en collega’s onderzochten de effectiviteit en veiligheid van pembrolizumab als tweede- of laterelijnsbehandeling bij 84 patiënten met gevorderd mucosaal melanoom uit de KEYNOTE-001, -002 en -006-studies. Hun analyses lieten zien dat pembrolizumab in deze patiëntenpopulatie was geassocieerd met een algemeneresponspercentage (ORR) van 19%, een mediane progressievrije overleving (PFS) van 2,8 maanden en een mediane algemene overleving (OS) van 11,3 maanden. Onder patiënten met een respons was de mediane responsduur 27,6 maanden. Volgens Butler suggereren deze resultaten dat immunotherapie met pembrolizumab ook bij patiënten met mucosaal melanoom een relevante behandeloptie is.

Uit een analyse van Necchi en collega’s van de gerandomiseerde fase 3-KEYNOTE-045-studie bleek dat tweedelijns pembrolizumab ook bij 542 patiënten met gevorderd urotheelcarcinoom significante werkzaamheid heeft. Zo was de PD-1-remmer vergeleken met chemotherapie (paclitaxel, docetaxel of vinflunine) geassocieerd met een significant verbeterde ORR (21,1% vs. 11,4%; p=0,0011) en mediane OS (10,3 vs. 7,4 maanden; HR=0,73; 95% BI=0,59-0,91; p=0,0022). Er was geen verschil in mediane PFS (2,1 vs. 3,3 maanden; HR=0,98; 95% BI=0,81-1,19; p=0,42). Daarnaast resulteerde pembrolizumab ten opzichte van chemotherapie in aanzienlijk minder bijwerkingen (elke graad: 61% vs. 90%; graad 3-5: 15% vs. 49%).

Naar aanleiding van bovenstaande bevindingen zei Necchi tegen ECCO: “De resultaten van KEYNOTE-045 vormen een mijlpaal in de tweedelijnsbehandeling van gevorderde blaaskanker omdat ze laten zien dat pembrolizumab bij deze patiënten de eerste therapie is met een significant overlevingsvoordeel ten opzichte van chemotherapie. Bovendien was pembrolizumab geassocieerd met een veel lagere incidentie van de behandelingsgerelateerde bijwerkingen. Dit is een belangrijk gegeven omdat deze patiëntenpopulatie met name bestaat uit ouderen met verschillende comorbiditeiten. Deze resultaten ondersteunen dan ook het gebruik van pembrolizumab als nieuwe behandeloptie bij gevorderde blaaskanker.”

Bronnen:

Butler M, et al. Efficacy of pembrolizumab in patients with advanced mucosal melanoma enrolled in the KEYNOTE-001, 002, and 006 studies. ECCO 2017: abstract 1142.

http://www.eccocongress.org/Scientific-Programme/Abstract-search?abstractid=30048

Necchi A, et al. Pembrolizumab vs investigator-choice chemotherapy for previously treated advanced urothelial cancer: Phase 3 KEYNOTE-045 study. ECCO 2017: abstract 3LBA.

http://www.eccocongress.org/Scientific-Programme/Abstract-search?abstractid=30879

Door Robbert van der Voort